ἐπι-τάττω, Ion. ἐπιτάσσω 1. van troepen opstellen bij, opstellen naast: ὄπισθεν δὲ τοῦ πεζοῦ ἐπέταξε τὴν ... ἵππον achter de infanterie stelde hij de ruiterij op Hdt. 1.80.2; ook med.: τοὺς δὲ ἱππέας ἐπετάξαντο ἐπὶ τῷ δεξιῷ hun ruiterij stelden zij op de rechtervleugel op Thuc. 6.67.2; perf. pass. opgesteld staan naast, met dat. of prep.: ἐπετετάχατο ἐς τοὺς Πέρσας zij stonden opgesteld bij de Perzen Hdt. 7.85.2; subst. ptc. οἱ ἐπιτεταγμένοι de opgestelde manschappen. 2. opdragen, voorschrijven, met acc. van zaak en dat. van pers.: τὸν ἐπέταξε οἱ ἡ μήτηρ ἄεθλον de taak die zijn moeder hem had opgelegd Hdt. 4.43.1; opdragen om, bevelen, met dat. en inf.: τοῖσι δὲ νέας παρέχειν ἐ. aan anderen bevelen schepen te leveren Hdt. 4.83.1; spec. gramm.: εὔχεσθαι οἰόμενος ἐπιτάττει terwijl het zijn bedoeling is een bede uit te spreken, geeft hij een bevel (d.w.z. gebruikt hij de modus van de imperativus)Aristot. Poët. 1456b16; pass. orders ontvangen, bevel krijgen: οὕτως εἰ ’πιταξόμεσθα δή als wij ons werkelijk zo zullen laten bevelen Eur. Suppl. 521; οἱ ἐπιταττόμενοι γαμεῖν degenen die verplicht zijn te huwen Plat. Lg. 925e; τὰ ἐπιτασσόμενα = τὰ ἐπιταχθέντα de opdrachten.