ἐπολοφύρομαι
ἐπολοφύρομαι, lament over
ἐπολοφύρομαι [ῡ],
- lament over, τινι J. BJPraef. 4; πολλὰ ἔργῳ ib. 6.4.8.
ἐπ·ολοφύρομαι [ῡ] se lamenter sur, gémir sur, Jos. B.J. 6, 4, 8 ; Proœm. 4.
ἐπολοφύρομαι, dabei jammern, darüber wehklagen, Jos.