ἐπονομαστέον
ἐπονομαστέον, one must call by a name
ἐπονομ-αστέον,
- one must call by a name, ὅσους θεοὺς οὐρανίους ἐ. Pl. Lg. 828c.
ἐπονομαστέον, vb. d’ἐπονομάζω, Plat. Leg. 828d.