ἐπονομάζω
ἐπονομάζω, to give a surname: to name
- apply a word (accus.) as a name to a thing (dat.), ᾧ γένει κέραμον ἐπωνομάκαμεν to which sort we have given the name pottery, Pl. Ti. 60d; ᾧ τὸ ἔστιν ἐπονομάζεις Id. Tht. 185c; πᾶσι ταὐτὸν ἐ. ὄνομα Id. Plt. 263c (reversely, τίς Ἀλεξάνδρῳ τὸν ἑαυτοῦ βίον ἐπονομάζει καθάπερ Πλάτωνι; who dedicates his life to A., calls himself an Alexandrist? Them. Or. 31.354b):—Pass., τῇ ἀρχῇ ὕβρις ἐπωνομάσθη the name insolence was given to this rule, Pl. Phdr. 238a, cf. Cra. 404b.
- 2 call by a name, ἀπὸ τοῦ θεῖν θεοὺς αὐτοὺς ἐπονομάσαι [φαίνονται] ib. 397d; τὰς Μούσας ἀπὸ τοῦ μῶσθαι τὸ ὄνομα τοῦτο ἐ. called the Muses by this name (viz. Muses), ib. 406a; ἐ. αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ Id. Phd. 103b; with εἶναι pleon., Id. Prm. 133d:—Pass., to be named, ἀπό τινος after one, Th. 6.2, etc.; also τινος, to be named the temple of.., E. HF 1329, Pl. Lg. 738b (but in 626d the gen. depends on ἄξιος); πατρόθεν ἐ. Id. Ly. 204e; πατρὸς.. δαῖτʼ ἐπωνομασμένην, i.e. called after Agamemnon (cf. ἐπώνυμος), S. El. 284; esp. to be surnamed, Th. 2.29; Ἰουδαῖος ἐπονομάζῃ Ep.Rom. 2.17.
- 3 generally, name, call so and so, ἀφνειὸν ἐ. τὸ χωρίον Th. 1.13; σοφιστὴν ἐ. σεαυτόν Pl. Prt. 349a, cf. Phd. 113b, al.; παρακαταθήκην ἐ. D. 28.15.
- 4 pronounce a name, ἐ. τὰ οὐνόματα ἐν τῷ ὕμνῳ Hdt. 4.35, cf. 7.117; ἐπονομάζων τινά uttering his name as he throws the cottabus, Cratin. 273, cf. Clearch.Com. 1.
1. de naam x geven;
2. uitspreken:
Strong 2028
to name, call by a name, surname: pass., Ro 2:17.†
- Ito give a surname: to name or call so and so, Thuc., Plat.:—Pass. to be named, ἀπό τινος or τινος after one, Thuc., Eur.:— to be surnamed, Thuc.
- IIto pronounce a name, Hdt.
-
…τῆς ἐκείνων παρʼ ἀλλήλους ἐπιμισγόντων, χρήμασί τε δυνατοὶ ἦσαν, ὡς καὶ τοῖς παλαιοῖς ποιηταῖς δεδήλωται · ἀφνειὸν γὰρ ἐπωνόμασαν τὸ χωρίον. ἐπειδή τε οἱ Ἕλληνες μᾶλλον ἔπλῳζον, τὰς ναῦς κτησάμενοι τὸ λῃστικὸν καθῄρουν, καὶ ἐμπόριον παρέχοντες…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ἱερὰ τοῖς σωτηρίοις. ἐγὼ δʼ ὁρῶσʼ ἡ δύσμορος κατὰ στέγας κλαίω, τέτηκα, κἀπικωκύω πατρὸς τὴν δυστάλαιναν δαῖτʼ ἐπωνομασμένην αὐτὴ πρὸς αὑτήν. οὐδὲ γὰρ κλαῦσαι πάρα τοσόνδʼ ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει. αὕτη γὰρ ἡ λόγοισι γενναία…
Sophocles, Electra
-
…τὸν Ἴτυν αἱ γυναῖκες ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ἔπραξαν πολλοῖς δὲ καὶ τῶν ποιητῶν ἐν ἀηδόνος μνήμῃ Δαυλιὰς ἡ ὄρνις ἐπωνόμασται, εἰκός τε καὶ τὸ κῆδος Πανδίονα ξυνάψασθαι τῆς θυγατρὸς διὰ τοσούτου ἐπʼ ὠφελίᾳ τῇ πρὸς ἀλλήλους μᾶλλον ἢ διὰ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…σὰρξ ὑπὸ τοῦ περὶ τὴν φλόγα πυρός. καὶ τὸ μὲν κοινὸν ὄνομα πᾶσιν τούτοις ἤ τινες ἰατρῶν που χολὴν ἐπωνόμασαν, ἢ καί τις ὢν δυνατὸς εἰς πολλὰ μὲν καὶ ἀνόμοια βλέπειν, ὁρᾶν δὲ ἐν αὐτοῖς ἓν γένος ἐνὸν…
Plato, Timaeus
-
…ὄνομα τὸ δέλτα δὲ ἔγκειται, ὥστε ἡδονὴ ἀντὶ ἡονῆς καλεῖται ἥ τε λύπη ἀπὸ τῆς διαλύσεως τοῦ σώματος ἔοικεν ἐπωνομάσθαι ἣν ἐν τούτῳ τῷ πάθει ἴσχει τὸ σῶμα. καὶ ἥ γε ἀνία τὸ ἐμποδίζον τοῦ ἰέναι. ἡ δὲ…
Plato, Cratylus
-
…οὔτε τὸ ἐν τῇ φύσει. τότε μὲν γάρ, ὦ φίλε, περὶ τῶν ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, νῦν δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα · αὐτὰ δʼ…
Plato, Phaedo
-
…τρόπον πολλοῖς ὀνόμασι ταὐτὸν τοῦτο ἑκάστοτε προσαγορεύομεν. οἷον δὴ τί ; παράδειγμα εἰπέ. λέγομεν ἄνθρωπον δήπου πόλλʼ ἄττα ἐπονομάζοντες, τά τε χρώματα ἐπιφέροντες αὐτῷ καὶ τὰ σχήματα καὶ μεγέθη καὶ κακίας καὶ ἀρετάς, ἐν οἷς πᾶσι καὶ…
Plato, Sophist
-
…γε. καὶ τὸ μέν γε ζυγὸν οὐδὲν δηλοῖ, τὸ δὲ τοῖν δυοῖν ἕνεκα τῆς δέσεως ἐς τὴν ἀγωγὴν ἐπωνόμασται δυογὸν δικαίως · νῦν δὲ ζυγόν. καὶ ἄλλα πάμπολλα οὕτως ἔχει. φαίνεται. κατὰ ταὐτὰ τοίνυν πρῶτον μὲν…
Plato, Cratylus
-
…διαφέρετον αὐτοῖν τούτω τὼ δύο καὶ δύʼ ὀνόματα ἐλαβέτην καὶ τἆλλα, οὐδὲν χαλεπὸν εἰπεῖν · ᾗ δὲ ἓν ἀμφοῖν ἐπωνομάσαμεν, ἀρετήν, καὶ τοῖς ἄλλοις, οὐκ εὐπετὲς ἔτι. πῶς λέγεις ; οὐδὲν χαλεπὸν ὃ λέγω δηλῶσαι .…
Plato, Laws
-
…τῇ ἄνῳ ῥοῇ. γυνὴ δὲ γονή μοι φαίνεται βούλεσθαι εἶναι. τὸ δὲ θῆλυ ἀπὸ τῆς θηλῆς τι φαίνεται ἐπωνομάσθαι · ἡ δὲ θηλὴ ἆρά γε, ὦ Ἑρμόγενες, ὅτι τεθηλέναι ποιεῖ ὥσπερ τὰ ἀρδόμενα ; ἔοικέν γε ,…
Plato, Cratylus