ἐρινός
ἐρινός, wild fig-tree
ἐρῑν-ός, ὁ,
- = ἐρινεός, wild fig-tree, Stratt. 42, Theoc. 25.250, Lyc. 741, IG ΙΙ(2).287 A 153 (Delos, iii B. C.), Inscr.Délos 353 A 37 (iii B. C.), v.l. in Arist. HA 557b31.
- 2 = ἐρινόν, a wild fig, πέπων ἐ. S. Fr. 181; ὀπόεντας ἐ. Nic. Al. 319.
1 ἐρινός, οῦ (ὁ) [ῑ]
1 figue sauvage, Soph. fr. 190 ||
2 figuier sauvage, Stratt. (Ath. 76d) ; Lyc. 741 ; Nic. Al. 319.
2 ἐρινός, ή, όν [ῑ] c. ἐρινεός 2, Eur. fr. 680, Ath. 76c.
ἐρινός, [ῑ], ὁ, = ἐρινεόν, Soph. bei Ath. III.76d, auch = ἐρινεός, Stratt. Ath. a.a.O.; Lycophr. 741 ; Nic. Al. 319 ; auch adj., Eur. bei Ath. a.a.O.