Ἐρινύς
Ἐρινύς, the Erinys
- Αthe Erinys, an avenging deity, ἠεροφοῖτις Ἐ. Il. 9.571, 19.87; δασπλῆτις Ἐ. Od. 15.234: more freq. in pl., μήτηρ στυγερὰς ἀρήσετʼ Ἐρινῦς 2.135, etc.; Γαῖα..γείνατʼ Ἐρινῦς Hes. Th. 185; later three in number, μίαν τριῶν Ἐ. E. Tr. 457 (troch.), cf. Apollod. 1.1.4, etc.; avengers of perjury, homicide, unfilial conduct, etc., Il. 19.259, 9.454; upholders of the natural and moral order, ἥλιος οὐχ ὑπερβήσεται μέτρα· εἰ δὲ μή, Ἐρινύες μιν Δίκης ἐπίκουροι ἐξευρήσουσιν Heraclit. 94; Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν (sc. of the horse of Achilles, as rebuking presumption), Il. 19.418: com., Ἐρινύων ἀπορρώξ, of Timon, Ar. Lys. 811 (lyr.).
- II in less personal sense, guilt, punishment invoked upon the guilty, freq. c. gen., μητρὸς Ἐρινύες curses from oneʼs mother, Il. 21.412, Od. 11.280; τείσαιτο ἐρινῦς πατρὸς παίδων τε Hes. Th. 472; ἱδρύσαντο Ἐρινύων τῶν Λαΐου τε καὶ Οἰδιπόδεω ἱρόν Hdt. 4.149; Ἀρά τʼ Ἐρινὺς πατρὸς ἡ μεγασθενής A. Th. 70, cf. S. OC 1434, etc.; later in Prose, ξενικαὶ Ἐ. Pl. Ep. 357a; ἐρινῦς καὶ ποινὰς τῶν διʼ ἐκεῖνον ἠτυχηκότων Plb. 23.10.2; of persons in whom such powers are embodied, νυμφόκλαυτος Ἐ. A. Ag. 749 (lyr.); ἔτεκε νύμφα δόμοις Ἐ. S. Tr. 895 (lyr.), cf. E. Med. 1260 (lyr.), etc.; φρενῶν Ἐρινύς frenzy of the soul, S. Ant. 603 (lyr.); Ἐρινὺν ἐπορθιάζειν raise a Fury-song, A. Ag. 1119.
- III epith. of Demeter in Arcadia, Antim. 28, Call. Fr. 207, Paus. 8.25.6.
- IV = Ἀφροδίτης εἴδωλον, Hsch. (Derived from Arc. ἐρινύειν, = θυμῷ χρῆσθαι, by Paus. l.c.)
1. Erinys, wraakgodin.
2. meton.
a. wraak, vloek:
b. wreker:
[υ in den dreisilbigen Casus lang, in den viersilbigen kurz.]
- See Lexicon.
-ύος, ἡ.
Acc. pl. Ἐρινῦς Il. 9.454: Od. 2.135.
An avenging divinity.
- 1
Upholding the moral order
- a
As executor (in pl. as executors) of a parental curse Il. 9.454, 571: Od. 2.135, Od. 11.280.
- b
As protecting the rights of an elder brother: πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰὲν ἕπονται Il. 15.204.
- c
As protecting beggars: πτωχῶν Ἐρινύες Od. 17.475.–
- d
As sending ἄτη: ἄτης, τήν οἱ ἐπὶ φρεσὶ θῆκʼ Ἐρινύς Od. 15.234. Cf. Il. 19.87.
- e
Invoked as guarding the sanctity of an oath Il. 19.259.
- f
App. regarded mainly or merely as maleficent: [πανδαρέου] κούρας ἔδοσαν Ἐρινύσιν ἀμφιπολεύειν Od. 20.78.
- a
- 2
Upholding the laws ordering the physical universe: Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδὴν [ἵππου] Il. 19.418.
- 3
App., with the idea of personality lost, meaning merely curses: οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις Il. 21.412.
- 1
- 1Fury ἰδοῖσα δʼ ὀξεῖʼ Ἐρινὺς ἔπεφνέ οἱ σὺν ἀλλαλοφονίᾳ γένος ἀρήιον i. e. the family of Oidipous O. 2.42
- Ithe Erinys or Fury, an avenging deity, in sg. and pl., Hom., Trag.:—the number Three first in Eur.; the names Tisiphone, Megaera, Alecto only in late writers. At Athens they were called Εὐμενίδες, Σεμναί.
- IIas appellat., μητρὸς Ἐρινύες curses from oneʼs mother, Hom.; but Ἐρινῦς πατρός the blood-guiltiness of his sire, Hes.; φρενῶν Ἐρινύς distraction, Soph.:—in Trag. persons sent to be curses to men are called Ἐρινύες.
-
…ὦρτο ναυβάτας στρατός. πεύθομαι δʼ ἀπʼ ὀμμάτων νόστον, αὐτόμαρτυς ὤν · τὸν δʼ ἄνευ λύρας ὅμως ὑμνῳδεῖ θρῆνον Ἐρινύος αὐτοδίδακτος ἔσωθεν θυμός, οὐ τὸ πᾶν ἔχων ἐλπίδος φίλον θράσος. σπλάγχνα δʼ οὔτοι ματᾴ ζει πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν…
Aeschylus, Agamemnon
-
…οὐδέ νύ πώ περ ἐπεφράσω ὅσσον ἀρείων εὔχομʼ ἐγὼν ἔμεναι, ὅτι μοι μένος ἰσοφαρίζεις. οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐρινύας ἐξαποτίνοις, ἥ τοι χωομένη κακὰ μήδεται οὕνεκʼ Ἀχαιοὺς κάλλιπες, αὐτὰρ Τρωσὶν ὑπερφιάλοισιν ἀμύνεις. ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν…
Homer, Iliad
-
…στενάχουσʼ, ὅπως ἁ πάνδυρτος ἀηδών, οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα, διδύμαν ἑλοῦσʼ Ἐρινύν · τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι ; οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει νώνυμος, ὦ παῖ…
Sophocles, Electra
-
…Ἅιδου ; ἀλλʼ ἄρκυς ἡ ξύνευνος, ἡ ξυναιτία φόνου. στάσις δʼ ἀκόρετος γένει κατολολυξάτω θύματος λευσίμου. ποίαν Ἐρινὺν τήνδε δώμασιν κέλῃ ἐπορθιάζειν ; οὔ με φαιδρύνει λόγος. ἐπὶ δὲ καρδίαν ἔδραμε κροκοβαφὴς σταγών, ἅτε καιρία πτώσιμος…
Aeschylus, Agamemnon
-
…κατʼ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ, πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν ποδαπὸς ὁ ξένος ; νεκρὸν θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι. φόνου δʼ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν. νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς, ὅπως ἂν ἀρτίκολλα…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…αἰαῖ, πικρογλώσσους ἀράς, καί σφε σιδαρονόμῳ διὰ χερί ποτε λαχεῖν κτήματα · νῦν δὲ τρέω μὴ τελέσῃ καμψίπους Ἐρινύς. θαρσεῖτε, παῖδες μητέρων τεθραμμέναι. πόλις πέφευγεν ἥδε δούλιον ζυγόν · πέπτωκεν ἀνδρῶν ὀβρίμων κομπάσματα · πόλις δʼ…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…εὖ οἶδεν ἅπαντα, μοῖράν τʼ ἀμμορίην τε καταθνητῶν ἀνθρώπων τόφρα δὲ τὰς κούρας ἅρπυιαι ἀνηρείψαντο καί ῥʼ ἔδοσαν στυγερῇσιν ἐρινύσιν ἀμφιπολεύειν · ὣς ἔμʼ ἀϊστώσειαν Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες, ἠέ μʼ ἐϋπλόκαμος βάλοι Ἄρτεμις, ὄφρʼ Ὀδυσῆα ὀσσομένη καὶ γαῖαν…
Homer, Odyssey
-
…ὥσπερ εἰσορῶσʼ ἐμὲ αὐτοσφαγῆ πίπτοντα, τὼς αὐτοσφαγεῖς πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο. ἴτʼ, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τʼ Ἐρινύες, γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ · σὺ δʼ, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν Ἥλιε, πατρῴαν τὴν…
Sophocles, Ajax
-
…ἵνʼ ἐχθήρειε γέροντα. τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα · πατὴρ δʼ ἐμὸς αὐτίκʼ ὀϊσθεὶς πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δʼ ἐπεκέκλετʼ Ἐρινῦς, μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα · θεοὶ δʼ ἐτέλειον ἐπαρὰς Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ…
Homer, Iliad
-
…τοὺς αὐτῆς, Γαῖάν τε καὶ Οὐρανὸν ἀστερόεντα, μῆτιν συμφράσσασθαι, ὅπως λελάθοιτο τεκοῦσα παῖδα φίλον, τίσαιτο δʼ ἐρινῦς πατρὸς ἑοῖο παίδων θʼ, οὓς κατέπινε μέγας Κρόνος ἀγκυλομήτης. οἳ δὲ θυγατρὶ φίλῃ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο…
Hesiod, Theogony