ἔξαιμος
ἔξαιμος, bloodless, drained of blood
ἔξαιμ-ος, ον, (αἷμα)
- bloodless, drained of blood, Hp. VC 16, Epid. 5.6, D.S. 3.35, etc.
1 cirug., de heridas que ha dejado de sangrar, limpio de sangre Hp.VC 16.
2 desangrado, exangüe gener. como pred.
τὸ παιδίον, ὥσπερ ἔξαιμον γενόμενον πρότερον, πάλιν ἀνεβίωσεν
κροκόδειλος
θηρία
ἔ. ὢν καὶ καταβελὴς ὁ Κούρτιος
ποιήσαντες ἔξαιμον τὸ ζῷον
• como resultado terapéutico de una sangría
φλεβοτομούμενος ... ἕως ἔ. ἐγένετο
ἔξ·αιμος, ος, ον, exsangue, Hpc. 909b ; p. opp. à ἔναιμος, Hpc. 910a, etc. ; DS. 3, 35.
Étym. ἐξ, αἷμα.
ἔξαιμος, blutleer, verblutet, Hippocr. u. Sp.