ἡμίνα
ἡμίνα, half
ἡμίνα, ἡ, (ἥμισυς)
- half, Leg.Gort. 2.49, SIG 525.13 (Gortyn, iii B.C.), prob. in Hsch. s.v. ἰνιμίνα.
- II a Sicil. measure, = κοτύλη, Epich. [290], Sophr. 105; ἡ. βασιλική,= ἡμικοτύλιον, Aristid. Or. 49(25).32, cf. IG 7.2712.66 (Acraeph.). (Hence Lat. hemīna; Italic and properisp. acc. to Theognost. Can. 101, but prob. orig. Greek.)
ἡμίνα et ἡμῖνα, ης (ἡ)
1 demi-setier, Epich. fr. 91 Ahrens ; Sophr. 70 Ahrens ||
2 ἡμ. βασιλική, Arstd. t. 1, 316, demi-cotyle.
Étym. ἥμισυς.
ἡμίνα, ἡ, die Hälfte des ἑκτεύς, = κοτύλη, VLL ; Epicharm. u. Sophron Ath. XI.479b, XIV.648d.