ἡμιονῖτις
ἡμιονῖτις, of or for a mule
ἡμιον-ῖτις, ιδος, ἡ,
- of or for a mule, ἵππος ἡμιονῖτις a mare in foal of a mule, Str. 5.1.4.
- II ἡμιονῖτις, ιδος, ἡ, mule-fern, Scolopendrium Hemionitis, Dsc. 3.135.
ἡμιονῖτις, ίτιδος (ἡ) [ῑῐδ]
1 (s. e. ἵππος) cavale qui enfante un mulet, Str. 212 ||
2 (s. e. βοτάνη) c. ἡμιόνιον (Scolopendrium hemionitis L.) Diosc. 3, 152.
Étym. ἡμίονος.
ἡμιονῖτις, ιδος, ἵππος, eine vom Esel belegte Stute, Strab. V.212 ; ein Kraut, Diosc.