ἰδιωφελής
ἰδιωφελής, of private benefit
ἰδῐωφελής [ῐδ], ές,
- of private benefit, opp. κοινωφελής, νόμος Archyt. ap. Stob. 4.1.138, cf. Alex.Aphr. in Top. 234.16, Sch. Arr. Epict. 4.10.12.
ἰδι·ωφελής, ής, ές [ῐδ] qui est d’une utilité particulière, p. opp. à κοινωφελής, Stob. Fl. 43, 134, t. 2, p. 138, l. 28.
Étym. ἴδ. ὠφελέω.
ἰδιωφελής, ές, im Ggstz von κοινωφελής, besonderen Nutzen bringend, oder eigennützig, Sp.