ἰδιώνυμος
ἰδιώνυμος, appropriate
ἰδι-ώνῠμος, ον,
- appropriate, προσηγορία Dam. Pr. 40.
ἰδι·ώνυμος, ος, ον [ῐδῠ] appelé de son nom propre, Rhét. 7, 22, 7 W.
Étym. ἴδ. ὄνομα.
ἰδιώνυμος, mit eigenem Namen, Rhett.