ἰδιῶτις
ἰδιῶτις, unskilled, uninstructed
ἰδῐῶτ-ις, ιδος (nom. pl. -ώτιες IG 5(1).1390.17 (Andania, i B.C.)), ἡ,
- fem. of ἰδιώτης, J. AJ 8.11.1; opp. φιλόσοφος, Muson. Fr. 3 p.11 H.; ἰδιώτιες, opp. ἱεραί, IG l.c.; ἰ. πόλις, opp. ἡγεμονίς, App. BC 4.16, 95.
- II unskilled, uninstructed, Luc. Im. 13, Alciphro 2.4; ἰ. ἀκοαί unlearned ears, Dam. Pr. 5.
ἰδιῶτις, ιδος [ῐδ] adj. f.
1 de condition privée, Jos. A.J. 8, 11, 1, et p. suite, de condition simple, ordinaire, App. Civ. 4, 16 et 95 ||
2 ignorante, vulgaire, Alciphr. 2, 4, 19.
Étym. fém. d’ἰδιώτης.
ἰδιῶτις, ιδος, ἡ, fem. zu ἰδιώτης ; γυνή Jos.; – πόλις, im Ggstz von ἡγεμονίς, App. B.C. 4.95 ; – unerfahren, Alciphr. 2.4.