ὀνομαστής
ὀνομαστής, autumator
ὀνομ-αστής, οῦ, ὁ,
- autumator, Gloss.
- II ὀ. τῆς δεκαπρωτείας Κυρίλλου nominator of C. for the δεκαπρωτεία, BGU 96.9 (iii A.D.).
ὀνομαστής, ὁ, der Benennende, Nennende (?).