ὀνομαστί

ὀνομ-αστί, Adv.

• by name, ὀ. τινὰς βώσαντες Hdt. 5.1; λέγειν Id. 6.79; ἀνακαλεῖν Th. 7.70; διελθεῖν Isoc. 9.51; μνησθῆναί τινος D. 21.58.—Rare in Poets, as Critias 6.3 D., Call. Aet. Oxy. 2080.81 [Fr. 43.79 Pf.]:—in form ὀνῠμαστί Berl.Sitzb. 1927.167 (Cyrene). [Written -ί in IG 1(2).57.44 (v B.C.), Berl.Sitzb. l.c., and this is confirmed by the quantity [ῐ] in Critias and Call.ll.cc.; but -εί SIG 355.18 (Ilium, iv/ iii B.C.), OGI 218.27 (ibid., iii B.C.).]

ὀνομαστί, namentlich, mit Namen ; λέγειν, Her. 6.79 ; Antiph. 6.23 ; παρακαλεῖν, Xen. An. 6.3.24 ; vgl. Thuc. 7.69 ; ἐπέγραψαν ὀνομαστὶ τὰς πόλεις, 1.132 ; ἀνακαλεῖν, Arr. An. 2.7.11 ; a.Sp.

ὀνομαστί ὀνομάζω

• by name, Hdt., Thuc.