ὀνομαστέον Save ὀνομαστέον, one must name LSJ Bailly 2024 Grieks Nederlands ὀνομ-αστέον, one must name, Pl. Cra. 387d. ὀνομαστέον, vb. d’ὀνομάζω, Plat. Crat. 387d ; Luc. Fug. 26. ὀνομαστέον, adj. verb. van ὀνομάζω, er moeten namen worden gegeven.