ὀχετεία
ὀχετεία, conducting
ὀχετ-εία, ἡ,
- conducting of water by a conduit, irrigation, Arist. PA 668a27 (pl.): metaph., ὀ. τῆς τροφῆς Thphr. CP 3.7.6.
ὀχετεία, ας (ἡ) dérivation par un canal, Arstt. P.A. 3, 5, 11 ; fig. Th. C.P. 3, 9 ; 5, 6.
Étym. ὀχετεύω.
ὀχετεία, ἡ, das Führen eines Grabens, Ableiten durch einen Kanal, Wasserleitung ; Arist. part. an. 3.5 ; Theophr.