ὑπουργητέον
ὑπουργητέον, one must serve
ὑπουργ-ητέον,
- one must serve or be kind to, Luc. Cont. 2, Hld. 7.17.
ὑπουργητέον, vb. de ὑπουργέω, Luc. Char. 2, Nec. 3.
ὑπουργητέον, one must serve