Logeion | αἰσχρός

αἰσχρός, ά, όν, also ός, όν APl. 16.151: (αἶσχος):—in Hom.,

causing shame, dishonouring, reproachful, νείκεσσεν . . αἰσχροῖς ἐπέεσσιν Il. 3.38, etc. Adv. αἰσχρῶς, ἐνένισπεν 23.473.
- II opp. καλός:
- - 1 of outward appearance, ugly, ill-favoured, of Thersites, Il. 2.216, cf. h.Ap. 197, Hdt. 1.196 (Comp.), etc.; deformed, Hp. Art. 14 (Sup.); αἰσχρῶς χωλός with an ugly lameness, ib. 63: but commonly,
  - 2 in moral sense, shameful, base, Hdt. 3.155, A. Th. 685, etc.; αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματʼ ἐκδιδάσκεται S. El. 621; αἰσχρόν [ἐστι], c. inf., Il. 2.298, S. Aj. 473, etc.; αἰσχρόν, εἰ πύθοιτό τις ib. 1159; ἐν αἰσχρῷ θέσθαι τι E. Hec. 806; ἐπʼ αἰσχροῖς on the ground of base actions, S. Fr. 188, E. Hipp. 511:—τὸ αἰ. as Subst., dishonour, S. Ph. 476; τὸ ἐμὸν αἰ. my disgrace, And. 2.9; τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰ. virtue and vice, Arist. Rh. 1366a24, etc. Adv., shamefully, S. El. 989, Pl. Smp. 183d, etc.: Sup. αἴσχιστα A. Pr. 959, S. OT 367.
  - 3 ill-suited, αἰ. ὁ καιρός D. 18.178; αἰ. πρός τι awkward at it, X. Mem. 3.8.7; αἰσχρὸν καὶ ἄτεχνον Hp. Fract. 30.
- III Regul. Comp. and Sup. -ότερος, -ότατος are late, Phld. Rh. 2.58S. (prob.), Ath. 13.587b: elsewh. αἰσχίων, αἴσχιστος (formed from a Root αἰσχο-), Il. 21.437, 2.216; double Sup. αἰσχιστότατος Olymp. in Alc. p.124 C. Adv., Sup. αἰσχίστως Mnasalc. ap. Ath. 4.163a, Man. 1.21.

A en sent. fís. feo, deforme de Tersites αἴσχιστος ἀνήρ Il.2.216, cf. Mimn.1.6, de Ártemis de Ártemis οὔτ' αἰσχρή h.Ap.197, παρθένους Hdt.1.196, πρόσωπα Semon.8.73, cf. Luc.Charid.26

• deformado κληίς Hp.Art.14

• c. alusión al sent. B I 1 neutr. como adv. ἄγει τ' ἀρετὰν οὐκ αἴσχιον φυᾶς Pi.I.7.22.

B como valoración social o moral

I

1 vergonzoso, vil, deshonroso, innoble en época arc. ref. al comportamiento cobarde en la guerra αἰσχρόν c. inf. Il.2.119, 298, φυγή Tyrt.6.16, 8.17, αἰσχρὸς δ' ἐστὶ νέκυς κακκείμενος ἐν κονίῃσι Tyrt.7.19, τὸ αἴσχιστον ... ὅτι τὴν ἀσπίδα ἀπέβαλε Critias B 44

• de otras cosas κέρδος Thgn.466, αἰσχρὸν ἀγνοεῖν τὰ οἰκήϊα Democr.B 80, cf. ψυχή Plb.3.116.13

• gener. de cosas mal vistas vergonzoso, vil, malo γελᾶν καὶ πτύειν ἀντίον (τοῦ βασιλέως) Hdt.1.99, αἰσχρὸν ἄνδρα τοῦ μακροῦ χρῄζειν βίου S.Ai.473, cf. 1159, op. καλός: ἔργον Hdt.3.155, Dialex.2 tít., junto a κακός A.Th.685, Pl.Grg.474c

• subst. τό τ]ε καλὸν κρίνει τό τ' αἰσχρόν juzga lo que está bien y lo que está mal Simon.36.1, τό τ' αἰσχρὸν ἐχθρὸν καὶ τὸ χρηστὸν εὐκλεές S.Ph.476, τὸ ἐμὸν αἰ. mi deshonor And.2.9, cf. Arist.Metaph.985^a1, Rh.1366^a24, Plb.6.6.9, Hymn.Is.28 (Ios), οἱ αἰσχροί op. οἱ ἀγαθοί hombres viles, Certamen 11

• τὰ αἴσχιστα ἔπαθες Luc.Symp.32, αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματ' ἐκδιδάσκεται S.El.621, ἐπ' αἰσχροῖς sobre acciones viles S.Fr.188, E.Hipp.511.

2 obsceno ἀλληγορίαι Demetr.Eloc.151.

3 torpe, inadecuado πολλάκις δὲ τὸ μὲν πρὸς δρόμον καλὸν πρὸς πάλην αἰσχρόν X.Mem.3.8.7, αἰ. ὁ καιρός D.18.178.

II infamante, insultante ἐπέα Il.3.38, 13.768, ῥήματα PFlor.309.4 (IV d.C.).

C adv. neutr. plu. sup. y -ῶς

1 de manera deformada τὸν ἄνθρωπον χωλὸν αἰσχρῶς γενέσθαι Hp.Art.63.

2 vergonzosa, vilmente αἰσχρῶς μὲν ἔσπειρας, κακῶς δὲ ἐθέρισας Gorg.B 16, (ἐκπεσόντα) τρίτον ... ἐπόψομαι αἴσχιστα καὶ τάχιστα A.Pr.959, σὺν τοῖς φιλτάτοις αἴσχισθ' ὁμιλοῦντ' S.OT 367, ζῆν S.El.989, cf. Pl.Smp.183d, τὴν χώραν μὴ ... αἰ. χερσεύεσθαι IG 9(2).517.30 (Larisa III a.C.), φυγεῖν Plb.1.74.11

• sup. αἰσχίστως Mnasalc.2647P.

3 insultantemente ἐνένισπεν Il.23.473, Od.18.321.

αἰσχρός, ά, όν :

A intr.

I au phys.

1 laid, disgracieux, Il. 2, 216 ; Hh. Ap. 197 ; Eur. 1, 196 ; Plat. Conv. 206c, etc. ; en parl. d’animaux, Xén. Conv. 4, 19 ; 5, 7 ; Cyr. 3, 2, etc. ||

2 difforme, Hpc. Art. 790 ||

II au mor.

1 honteux, vil, infamant, Hdt. 3, 155 ; Eschl. Sept. 685 ; Soph. El. 621, etc. ; αἰσχρόν (ἐστι) avec l’inf. Il. 2, 298 ; Soph. Aj. 473, etc. c’est une honte de, etc. ; τὸ αἰσχρόν, la honte qui vient d’une mauvaise action, Epict. Ench. 24 ; ἐν αἰσχρῷ θέμενος. Eur. Hec. 806, mettant parmi les choses honteuses, regardant comme honteux ; chez les Stoïc. τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρόν, le bien et le mal, la vertu et le vice ; cf. Arstt. Rhet. 1, 9, 1 ||

2 qui ne convient pas, impropre : πρός τι, Xén. Mem. 3, 8, 7, à qqe ch. ; καιρὸς αἰ. Dém. 287, 25, moment défavorable ||

B tr. qui cause de la honte, déshonorant : αἰσχρὰ ἔπη, Il. 6, 325, paroles outrageantes ||

Cp. αἰσχίων, Il. 21, 437 ; Thc. 2, 40, 62, 97 ; 3, 63, etc. ; Plat. Tim. 60c, 1 Alc. 132a, etc. ; postér. αἰσχρότερος, Arr.

Sup. αἴσχιστος, Il. 2, 216 ; Thc. 3, 59 ; 7, 68 ; Plat. Leg. 663b, Gorg. 477c ; postér. αἰσχρότατος, Ath. ||

➳ Fém. -ός, A. Pl. 151.

Étym. cf. αἶσχος et αἰδώς.

αἰσχρός -ά -όν [αἶσχος] comp. αἰσχίων, later αἰσχρότερος; superl. αἴσχιστος, later αἰσχρότατος
1. fysiek lelijk, misvormd: αἴσχιστος ἀνήρ de lelijkste man Il. 2.216; τὸ πρῶτον αἴσχιστον (misvorming door een gebroken sleutelbeen) is aanvankelijk heel lelijk Hp. Art. 14.
2. moreel en sociaal beschamend, schandelijk, verachtelijk: ἔργῳ τῷ αἰσχίστῳ οὔνομα τὸ κάλλιστον ἔθευ je hebt de fraaiste naam geplakt op de schandelijkste daad Hdt. 3.155.3; ἐν αἰσχρῷ τίθεσθαι als schandelijk beschouwen Eur. Hec. 806; subst.: ἐπ’ αἰσχροῖς gericht op schande Eur. Hipp. 511; τὸ ἐμὸν αἰσχρόν mijn schande And. 2.9; αἰσχρόν (ἐστι) het is een schande, met inf.: οὐκ αἰσχρόν γράφειν λόγους het is geen schande om redevoeringen te schrijven Plat. Phaedr. 258d; beledigend, oneervol (van woorden): αἰσχροις ἐπέεσσιν met beledigende woorden Il. 3.38; ongeschikt, slecht: αἰσχρὸς ὁ καιρός het is een slecht moment Dem. 18.178; met πρός + acc.: acc.: πρὸς πάλην αἰσχρόν ongeschikt voor het worstelen Xen. Mem. 3.8.7.

αἰσχρός, ά, όν. fem. αἰσχρός Ep.adesp. 307 (Plan. 151); bei Hom. schimpflich ; der posit. bei Hom. sechsmal, αἰσχρόν ἐστι c. inf, Il. 2.119, 298, νείκεσσεν ἱδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσιν Il. 3.38, 6.325, προσέφη αἰσχροῖς ἐπέεσσιν 13.768, ἔπεσσʼ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων 24.238 ; von körperlicher Häßlichkeit Her. 1.196 ; Plat. Symp. 206c ; αἰσχρὸς τὴν ὄψιν, häßlich von Ansehn, Plut. Them. 5 ; häufiger im moralischen Sinne, schändlich, lasterhaft ; αἰσχρὰ ᾄσματα, schändliche, unzüchtige Lieder, Dem. 2.19 ; ἐν αἰσχρῷ τίθεσθαί τι, etwas für schimpflich halten, Eur. Hec. 789 ; τὸ αἰσχρόν, die Schande, neben ὄνειδος Dem. 18.264 ; Plut. Pyrrh. 20. Bei den Sokratikern u. Stoikern τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρόν, Tugend u. Laster. – Auch πρός τι, ungeschickt zu etwas, Xen. Mem. 3.8.7 ; αἰσχρὸς ὁ καιρός, unpassend, Dem. 18.178. – Kompar. αἰσχρότερος nur bei Sp., Athen. XIII.587b ; gew. αἰσχίων, Hom. einmal, Il. 21.437 τὸ μὲν αἴσχιον, αἴ κʼ ἀμαχητὶ ἴομεν ; superl. αἴσχιστος ; Hom. einmal, Il. 2.216 αἴσχιστος ἀνήρ, vom Thersites.
• Adv. αἰσχρῶς , Hom. zweimal, il. 23.473, Od. 18.321 τὸν δʼ αἰσχρῶς ἐνένιπε(ν) Versanfang.

αἰσχρός

[αἶσχος.]

- 1
  Absol. in neut. αἰσχρόν, a shame, a disgrace Il. 2.119, 298.
- 2
  Of words, insulting, reproachful Il. 3.38 = Il. 6.325, Il. 13.768, Il. 24.238.

αἰσχρός (comp. αἰσχίων)

1shameful ο]ὐκ αἰσχρὸν πάθοις[ Πα. 13b. 6 ἄγει δʼ ἀρετὰν οὐκ αἴσχιον φυᾶς (αἰσχίω coni. Tricl.: interp. dub.: ? a distinction that is no worse a thing than, just as noble as, his form.) I. 7.22

Number of occurrences in NT: 4
Strong 150, 149

αἰσχρός, -ά, όν (< αἶσχος, shame, disgrace), [in LXX: Ge 41:3 ff. (רַע, רֹעַ), Jth 12:12, al.;]

base, shameful: I Co 11:6 14:35, Eph 5:12, Tit 1:11 (MM, VGT, s.v.).†

αἰσχρός , comp. neut. αἴσχιον, sup. αἴσχιστος: (1) ugly, Il. 2.216.—(2) disgraceful, insulting, outrageous. —Adv. αἰσχρῶς.

αἰσχρός αἶσχος

- Icausing shame, abusive, ἔπεα Il.; so in adv., αἰσχρῶς ἐνένισπε Il.
- IIopp. to καλός:
- - 1of outward appearance, ugly, ill-favoured, of Thersites, Il.
  - 2in moral sense, shameful, disgraceful, base, infamous, Hdt., etc.; αἰσχρόν ἐστι, c. inf., Il.: —τὸ αἰσχρόν, as Subst., dishonour, disgrace, Soph., etc.; τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρόν, Lat. honestum et turpe, virtue and vice, Arist.:—adv. shamefully, Sup. αἴσχιστα, Trag.
  - 3awkward, Xen.
- IIIinstead of the regul. comp. and Sup. αἰσχρότερος, -ότατος, the forms αἰσχίων [ῑ], αἴσχιστος (formed from αἶσχος) are used.

Menu

Word wheel

αἰσχρός

Saved

Recent