δεσμέω

I

1 atar τὰς κύνας Aen.Tact.38.2

• encadenar τὴν μητέρα I.BI 1.71, cf. 3.402, en v. pas. Luc.ITr.20, Hld.8.9.5, Alex.Aphr.Pr.1.75

• fig. (ἡ ψυχή) τὸν ὅλον ἄνθρωπον ... ἀντέδησε δεζμουμένη (el alma) encadenada (al cuerpo), encadena a su vez a todo el hombre Diog.Oen.l.c., δι' ἀκολούθου δεσμεῖται ὁ λόγος Gr.Nyss.M.44.113A

• trabar, ligar ψάμμος ὑγρότητι δεσμουμένη Alex.Aphr.Pr.1.106

• fijar en v. pas. τὰ εἴδωλα ... τοῖς ἥλοις δεσμούμενα Thdt.Is.12.337.

2 atar en un haz ἀμαλλοδετῆρες· οἱ τὰς ἀμάλλας δεσμεύοντες Hsch.α 3414, cf. δ 700, Sch.Il.18.553 en PMasp.331.3.2, en v. pas. λήϊον ἄρτι δεσμούμενον Gr.Naz.Ep.228.1.

II en v. med.-pas., de las articulaciones anquilosarse Gal.18(1).366.