δέσμωμα
δέσμωμα, a bond, fetter
δέσμ-ωμα, ατος, τό,
- bond, fetter, A. Pers. 745, S. Fr. 29 (both pl.).
cadena, grillete
Ἑλλήσποντον ἱρὸν δοῦλον ὣς δεσμώμασιν ... σχήσειν
δέσμωμα, ατος (τὸ) seul. plur. liens, fers, Eschl. Pers. 745 ; Soph. fr. 27.
Étym. δεσμόω.
δέσμωμα, τό, die Fessel, Aesch. Pers. 731 ; Soph. frg. 27.
δέσμωμα
from δεσμόω
- a bond, fetter, Aesch.