διάπυρος
διάπυρος, red-hot
- red-hot, Anaxag. A.1, al., Hp. Aër. 17, E. Cyc. 631, Arist. Pr. 954a18; σίδηρος Epicur. Fr. 346b; διάπυρα, τά, embers, Pl. Ti. 58c; extremely hot, πέτραι δ. ὑπὸ τοῦ ἡλίου Porph. Abst. 1.13.
- 2 inflamed, Hp. VM 18.
- 3 metaph., ardent, fiery, Pl. R. 615e, Lg. 783a (Sup.); δ. πρὸς ὀργήν, πρὸς δόξαν, Plu. Gen.Socr. 2.577a, Luc. 4; ἐραστής Procop. Pers. 2.12; δ. μῖσος Plu. Arat. 3. Adv. -ρως ardently, προσέχειν σχολῇ εὐσεβείας Jul. Ep. 89a; ἐρασθῆναί τινος Ael. VH 2.4.
- 4 using fire, χρεία Max.Tyr. 10.8.
I
1 ígneo, encendido, al rojo vivo
βόθρος
χαλκίον ... διάπυρον ποιέουσαι
δαλός
μύδροι
λίθος καὶ σίδηρος διάπυρα γενόμενα
χύτραι
ὀβελίσκοι
καυτήριον
πηλός
ὀφρύες
ref. a taludes con solfatarasὁ πόρος οὗτος ... δ. ἐστι
ese camino es volcánicoἀστραπαί
κάμινον
ἄνθραξ
ξύλα
• incandescente
φάσκων δὲ τὸν ἥλιον λίθον διάπυρον εἶναι
(πῦρ) διάπυρα ποιῆσαι καὶ τῆς γῆς μόριά τινα
2 muy caliente
ἀήρ
• subst. τὰ διάπυρα las ascuas Pl.Ti.58c
• medic. inflamado por el calor
ῥίς
• febril
νόσος
3 de aspecto o color de fuego
(ἄνδρες) διάπυροι ἰδεῖν
(hombres) de aspecto de fuego
4 fig. de pers. ardiente, fogoso
ἄνδρες
ἄνθρωποι
ἐχθροί
ἐραστής
μῖσος
ἔρωτες
ἵμερος
• neutr. como adv.
ὀξύ τε καὶ διάπυρον ἐνεῖδεν
• subst. τὸ διάπυρον ardor Longin.12.3.
II del fuego, que usa fuego
χρεία
III adv. -ως ardientemente
δ. ἠράσθη
1. roodgloeiend;
2. geneesk. ontstoken.
3. overdr. fel, woest:
- 1red-hot, Anaxag. ap. Xen., Eur.
- 2metaph. hot, fiery, Plat.