διαπτύω
διαπτύω, to spit upon
- spit upon, τινός Ael. NA 4.22: abs., Gal. 13.46: metaph., c. acc., ὁ σεμνὸς ἀνὴρ καὶ διαπτύων τοὺς ἄλλους D. 18.258, cf. Lib. Or. 57.53, al.; of food, Plu. Virt. et vit. 2.101c; δ. τὸν χαλινόν, Lat. frenum respuere, Philostr. Im. 2.5:—Pass., D.Chr. 38.38.
1 escupir c. ac.
οὐδὲ διαπτύων θανατηφόρον ἰὸν ὀδόντων
• de un caballo espumajear
τὸν χαλινόν
• c. gen. escupir a
αὐτῆς
• abs. esputar Gal.13.46
• echar, arrojar de la boca, e.d. rechazar
τῶν βρωμάτων τὰ καθαρειότατα
δ. ᾠὰ καὶ ἀμύλια καὶ σητάνειον ἄρτον
2 fig. escupir a, despreciar c. ac.
ὁ σεμνὸς ἀνὴρ καὶ διαπτύων τοὺς ἄλλους
διαπτύων τοὺς λόγους
διαπτύειν ὃν ἡμεῖς ... περιφέρομεν
τερπνὸν ἅπαν δ.
• en v. pas. ser objeto de desprecio
τὰ γὰρ τοιαῦτα ... διαπτύεται
• burlarse c. ac.
οἰόμενοι ὅτι διαπτύοι αὐτόν
κατεφρόνησεν εὐθὺς καὶ διέπτυσεν
- to spit upon, τινά Dem.