διαπύησις
διαπύησις, suppuration
διαπῡ-ησις, εως, ἡ,
- suppuration, Hp. Prog. 7, Sor. 1.76.
medic. supuración Hp.Prog.7 (bis), Prorrh.2.15, Sor.56.12, Archig. en Gal.12.976, Gal.8.234, 12.974, Aët.8.48.
διαπύησις, εως (ἡ) [ῡ] suppuration, Hpc. 38, 44.
Étym. διαπυέω.
διαπύησις, ἡ, das Durchbrechen des Eiters, Hippocr.