Logeion | διαπυρόομαι

διαπῠρ-όομαι,

set on fire, E. Cyc. 694: Pass., metaph., τῷ θυμῷ διεπυροῦτο Plu. Phoc. 6; to be consumed with thirst, LXX 4 Ma. 3.15.

I

1 incendiar, prender fuego Τροίαν E.Cyc.694.

2 en v. pas. consumirse τῇ δίψῃ διαπυρούμενος LXX 4Ma.3.15.

II fig. inflamarse de ira, enardecerse τῷ θυμῷ Plu.Phoc.6, ὑπὸ τοῦ λόγου Epict.Gnom.26.

διαπυρόομαι fut. ώσομαι from διάπυρος

Menu