διαπυκτεύω
διαπυκτεύω, to spar, fight with
διαπυκτεύω,
- spar, fight with, τινί X. Cyr. 7.5.53, Arr. Epict. 2.21.11, etc.: abs., of cocks, Luc. Anach. 37: metaph., Id. Gall. 22.
combatir, luchar a puñetazos con o contra c. dat.
πολλοῖς
τῷ δουλαρίῳ
• fig.
τοῖς καταράτοις οἰκονόμοις
• pelear por
περὶ τῆς αὐλητρίδος διαπυκτεύσας
περὶ θεῶν ... στασιάζειν καὶ δ. ἀλλήλοις
• abs. de gallos, Luc.Anach.37.
δια·πυκτεύω, combattre à coups de poing, d’où lutter : τινί, contre qqn, Xén. Cyr. 7, 5, 53 ; Arr. Epict. 2, 21, 11 ; fig. Luc. Gall. 22.
διαπυκτεύω, im Faustkampfe wetteifern, kämpfen, τινί, mit Einem, Xen. Cyr. 7.5.53 ; übh. sich streiten, τινί, Luc. Gall. 22.
διαπυκτεύω
fut. σω
- to spar, fight with, τινί Xen.