διαπυητικός
διαπυητικός, promoting suppuration
διαπῡ-ητικός, ή, όν,
- promoting suppuration, Gal. 11.118.
que provoca la supuración
δύναμις
φάρμακον
• neutr. plu. subst.
τὰ διαπυητικά
los abscesos de pus
διαπυητικός, ή, όν [ῡ] qui provoque la suppuration, suppuratif, Gal.
Étym. διαπυέω.
διαπυητικός, [ῡ], die Eiterung befördernd, Galen.