διερίζω
διερίζω, to strive with one another
Could not find διήριζον in Logeion dictionaries.
διήριζον Verb: imperfect active indicative 3rd plural, Verb: imperfect active indicative 1st singular of διερίζω
διερίζω,
- strive with one another, interpol. in Epigr. in Gell. 3.11; περί τι lamb.Bab. 4:—Med., contend with, τινί Plu. Cat.Ma. 15.
rivalizar, mantener un enfrentamiento o forcejeo
ἡ ἵππος, ἐς τάχος διερίζουσα τῷ ναυτικῷ
la caballería, que rivalizaba en velocidad de movimientos con la flotaἀλλήλοις
περὶ τὰ κρέα
δι·ερίζω :
1 être en contestation, Epigr. (A. Gell. 3, 11) ; Jambl. (Phot. Bibl. 14, 19) ||
2 être rival de, App. 2, 854 Schweigh. ||
Moy. être en contestation : τινι, Plut. Cato ma. 15, avec qqn.
διερίζω, streiten mit Einem, περί τινος, Iambl. – Med., τινί, bei Plut. Cat. mai. 15.
διερίζω
fut. σω
- to strive with one another:— Mid. to contend with, τινί Plut.