διακομίζω

I tr.

1 trasladar, conducir c. ac. de vehículos (τὴν ἅμαξαν) σταδίους ... πέντε καὶ τεσσεράκοντα Hdt.1.31, μίαν καὶ εἴκοσι ναῦς Th.8.8, fig. del alma en el cuerpo, Pl.Lg.898e

• c. ac. de pers. y cosas transportar, llevar αὐτοὺς ἐς τὴν ... νῆσον Th.3.75, τὴν δύναμιν ... διὰ τῶν στενῶν Plb.3.94.5, cf. D.S.17.41, Apollod.2.7.6, τὸ βρέτας Menodot.Sam.1, cf. Aesop.75, λίθους LXX Io.4.3, esp. mercancías y víveres παροδίτην ... ὀλέσαντα ὃ διεκόμιζεν a un viajante que había perdido lo que transportaba Hp.Ep.17.2, οὓς ταριχεύοντες ... διακομίζουσιν εἰς Καρχηδόνα Arist.Mir.844^a32, cf. HA 570^a1, διὰ τοιούτων τόπων δαψιλῆ τὰ πρὸς τὴν τροφήν Plb.3.60.4, cf. I.Ap.1.291, abs. ἀφικνεῖσθαι καὶ διακομίζειν como cualidades de un buen caballo, Ph.1.21, cf. Hld.10.13.4, en v. pas. εἰς ἀπώτερον ἔτι διακομισθεὶς τόπον Pl.Lg.905b, cf. Ephem.Alex.3a, ἐφ' αἷς (σχεδίαις) διεκομίσθησαν sobre las cuales (balsas) fueron transportados (cuerpos de ejército), Plb.3.42.8, cf. D.S.12.70, (οἶνον) εἰς τὴν πόλιν τοῖς πλοίοις διακομίζεσθαι Timae.50, ἀπὸ τοῦ διακομισθέντος ἐξ Ἡρακλέους πόλεως de cereal PCair.Zen.791.3 (III a.C.), ἵνα διακομισθῇ ὁ σίτος εἰς Ῥώμην SEG 34.558.46 (Larisa II a.C.), πάντα σκεύη διεκομίσθη LXX 1Es.2.11

• c. mov. hacia el sujeto traer c. dat. de 1^a pers. αὐτὸ (τὸ σῶμα) ἡμῖν PHib.54.22 (III a.C.), μοῖράν τινα ... ὡς ἐμοὶ διακομίσειεν Luc.Symp.27, en v. pas. αἰσχρῶς διεκομίσθησαν οἱ σωθέντες αὐτῶν los que de ellos se salvaron fueron repatriados deshonrosamente And.3.30

• escoltar en barco τοῦ ἔθν[ους] το[ὺς] ἡγεμόνας IEphesos 1487.9, cf. 1488.9 (ambas II d.C.).

2 llevar, ser portador de, transmitir como correo πρεσβεία ἡ διακομιοῦσα εἰς Ἐπίδαυρον τόδε τὸ ψήφισμα IG 4².84.39 (I d.C.), τὸ ἀντί[γραφον IG 7.2711.122 (I d.C.), γραμματίδια ὑπὸ κόλπου Luc.Merc.Cond.27, cf. I.AI 11.284, τὰ βασιλικὰ γράμματα Hdn.3.5.4, cf. Synes.Ep.133, ἐ]νεχειρ[ί]σθην ... χρυσοῦ νομισμ[άτ]ια δι[α]κόσια τριάκοντα ὀκτώ, ὥστε [δ]ιακομίσαι καὶ παραδοῦναι Διοσκουρίδῃ τινί se me confiaron doscientos trienta y ocho sólidos de oro, para que los llevase y entregase a un tal Dioscórides, PLips.34.5 (IV d.C.)

• ref. ideas, usos y costumbres trasladar, transmitir τὰ τῶν ἄλλων τεχνῶν ἔργα διακομίζοντες ἐπ' ἀλλήλους Pl.Plt.289e, τὴν δ' εὐδαιμονίαν τὴν ἐκ τῆς Ἀσίας εἰς τὴν Εὐρώπην Isoc.4.187, (ἄσκησις) τὸν κόσμον ... ἐκεῖ διακομίζουσα la disciplina de vida que transmite al más allá el ornato (de aquí), Meth.Symp.10.6, λόγους περὶ τῶν ἐκείνῃ σοφῶν Philostr.VA 6.16, ἓν νεῦρον οἷόν τ' ἐστὶ διακομίζειν τοῖς κάτω μέλεσι τὰς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς δυνάμεις Gal.5.617, γραμμάτων Ἑλληνικῶν χρῆσιν εἰς Ἰταλίαν ... διακομίσαι D.H.1.33, cf. D.L.3.18.

3 en v. med. llevarse, llevar consigo παῖδας καὶ γυναῖκας Th.1.89, τοὺς νεκροὺς διεκομίσαντο Th.4.38, cf. Plu.2.659a, un libro con evangelios, Cyr.Al.M.68.133A.

4 medic. restablecer, reconstituir σιτίοισι διακομίζειν αὐτὸν μαλθακοῖσιν Hp.Morb.2.51.

II intr., en v. med.-pas. pasar ὁ διακομιζόμενοςel que pasaba el foso, Th.3.23, οὗτοι μὲν νυκτὸς διακομισθέντες X.HG 6.2.11, εἰς τὸ Λιλύβαιον Plb.1.38.4, εἰς τὴν Αἴγυπτον LXX 3Ma.2.25, πρὸς τὸν Ἔρυκα Plb.1.60.3, πρὸς τὸν βασιλέα διεκομίσθη se hizo llevar ante el rey LXX 2Ma.4.5, πέραν τοῦ ῥεύματος Plu.2.590d

• fig., c. ac. int. τὸν βίον ἄριστα διὰ τοῦ πλοῦ τούτου τῆς ζωῆς διακομισθησόμεθα Pl.Lg.803b

• c. mov. hacia el sujeto pasar, regresar ἐκ Λιβύης Plu.Mar.12.