διαπυρόομαι
διαπυρόομαι, set on fire
Could not find διαπυρωθῇ in Logeion dictionaries.
διαπυρωθῇ aorist passive subjunctive 3rd singular of διαπυρόομαι
διαπῠρ-όομαι,
- set on fire, E. Cyc. 694: Pass., metaph., τῷ θυμῷ διεπυροῦτο Plu. Phoc. 6; to be consumed with thirst, LXX 4 Ma. 3.15.
I
1 incendiar, prender fuego
Τροίαν
2 en v. pas. consumirse
τῇ δίψῃ διαπυρούμενος
II fig. inflamarse de ira, enardecerse
τῷ θυμῷ
ὑπὸ τοῦ λόγου
διαπυρόομαι
fut. ώσομαι
from διάπυρος
- to set on fire, Eur., in Mid.