διαρμόζω
διαρμόζω, to distribute in various places, dispose
Could not find διαρμόσας in Logeion dictionaries.
διαρμόσας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular of διαρμόζω
- distribute in various places, E. Or. 1451 (lyr.): hence,
- 2 Med., arrange, dispose, ταῦτα πρὸς τὸ μέλλον Plb. 8.25.5:—Pass., τὸν τρόπον τοῦτον διηρμοσμένοι ib. 7.1; regulate, τὸν βίον Plu. Util. 2.88a.
I
1 armar, montar, ensamblar
τ[]ς σφκίσκς
τὰ κορυφαῖα κερκίσιν ἐπὶ τῶν μεσομνῶν
τὸ ἐντὸς τῶν κιόνων ἑκατέρωθεν
2 distribuir, disponer
ἔκλῃσε ... ἄλλον ἄλλοσε διαρμόσας ἀποπρὸ δεσποίνας
(los) encerró ... disponiéndolos aquí y allá lejos de su señoraοὗτοι μὲν τὸν τρόπον τοῦτον διηρμοσμένοι
3 mús. regular, afinar para dar el tono, en v. pas.
διηρμοσμένον ... συρίγγιον
II v. med. c. ac. de abstr. organizar, disponer, poner en orden
ταῦτα ... πρὸς τὸ μέλλον
(τὴν πόλιν)
τὸν βίον
1. act.
a. op verschillende plaatsen neerzetten, verspreiden:
b. inrichten
2. med. ordenen, in orde brengen; abs. maatregelen nemen.
2) dazwischen einfügen, übh. zurüsten, Pol. 8.7.1 ; ταῦτα διαρμοσάμενοι πρὸς τὸ μέλλον 8.27.5 ; σῶμα ὀργανικὸν καὶ διηρμοσμένον μέρεσι λογικοῖς, Plut. Coriol. 38. Auch von der Musik, Aristid.Quint.
- to distribute in various places, dispose, Eur.