διακορεύω
διακορεύω, deflower
Could not find διεκόρευσας in Logeion dictionaries.
διεκόρευσας Verb: aorist active indicative 2nd singular of διακορεύω
- deflower, Ar. Th. 480, Ephor. 164, Sor. 1.8, Luc. DMeretr. 11.2, Artem. 2.65.
desvirgar, desflorar
τὰ σώματα
τὰς παρθένους
γυναῖκα διακεκορευμένην πρὸς γάμον λαμβάνειν
ταῖς ... διακεκορευμέναις καὶ μᾶλλον ταῖς προκεκυηκυίαις
en las no vírgenes y especialmente en las que ya han parido
• excep. c. ac. de ‘la virginidad’
τὴν σὴν σεμνὴν καὶ ἀσφαλείαν παρθένειαν εὑρὼν διηκόρευσα