διάκορος
διάκορος, satiated, glutted
διάκορος, ον,
- satiated, c. gen., ἀλλήλων X. Lac. 1.5: abs., σῶμα δ. Plu. Es. carn. 1 2.996a: saturated with rain, Hdt. 3.117; δ. ἤδη τοῦτο this is quite enough, Gal. 7.49S. Adv. -ρως immoderately, πίνειν D.C. 68.7.
I
1 saciado, harto
ἐπεὰν δ. ἡ γῆ ... γένηται πίνουσα τὸ ὕδωρ
σῶμα
• c. gen.
ἀλλήλων
ref. a marido y mujer
2 suficiente
διάκορον μὲν γὰρ ἤδη τοῦτο
pues con esto ya es suficiente
II adv. -ως hasta la saciedad, inmoderadamente
τοῦ ... οἴνου δ. ἔπινε
ὁ ... Δημοσθένης ... φεύγει τὸ κεχρῆσθαι ταύταις δ.
διά·κορος, ος, ον :
1 complètement rassasié de, gén. Hdt. 3, 117 ||
2 fig. dégoûté de, gén. Xén. Lac. 1, 5.
Étym. δ. κόρος.
διάκορος, = διακορής ; ἐὰν ἡ γῆ δ. γένηται πιοῦσα τὸ ὕδωρ Her. 3.117 ; ἀλλήλων, überdrüssig, Xen. Lac. 1.5.
• Adv. διακόρως , DC. 68.7.
• Adv. διακόρως , DC. 68.7.
διάκορος
διά-κορος, ον
- satiated, glutted, τινός with a thing, Hdt.