διακόρησις
διακόρησις, deflowering
διακόρ-ησις, εως, ἡ,
- deflowering, prob.l. in J. AJ 7.8.1, Sor. 1.33, Sch. Il. 18.493.
desfloración I.AI 7.170, Sor.16.14, 22.10, Orib.24.31.38, Sch.Il.18.493, fig. de un hombre, Lollian.334.10.
διακόρησις, εως (ἡ) action de violer une jeune fille, Jos. A.J. 7, 8, 1.
Étym. διακορέω.
διακόρησις, ἡ, Entjungferung, Jos. ant. 7.8.1.