διακορεύω
διακορεύω, deflower
διακορ-εύω, (κόρη Ι)
- deflower, Ar. Th. 480, Ephor. 164, Sor. 1.8, Luc. DMeretr. 11.2, Artem. 2.65.
desvirgar, desflorar
τὰ σώματα
τὰς παρθένους
γυναῖκα διακεκορευμένην πρὸς γάμον λαμβάνειν
ταῖς ... διακεκορευμέναις καὶ μᾶλλον ταῖς προκεκυηκυίαις
en las no vírgenes y especialmente en las que ya han parido
• excep. c. ac. de ‘la virginidad’
τὴν σὴν σεμνὴν καὶ ἀσφαλείαν παρθένειαν εὑρὼν διηκόρευσα
δια·κορεύω, violer une jeune fille, Ar. Th. 480 ; Luc. D. mer. 11, 2 ; Artém. 2, 65.
Étym. διά, κόρη; cf. le suiv.
διακορεύω, entjungfern, τινά, Ar. Th. 480 ; Poll. 3.42 führt aus Ar. διακορῆσαι an ; – Luc. D.Mer. 11.2 u. Sp.