διαγκυλέομαι
Could not find διηγκυλημένος in Logeion dictionaries.
διηγκυλημένος perfect middle-passive participle masculine nominative singular of διαγκυλέομαι
tener el codo en alto para disparar un arma, de donde blandir
κεραυνόν
de Zeus
• en perf. estar tensado o dispuesto
τόξον διηγκυλημένον
δι·αγκυλέομαι-οῦμαι [ῠ] (seul. pf. pass. part. διηγκυλημένος) c. les suiv. Luc. J. conf. 15 ; Hdn 1, 14.
διαγκυλέομαι, = διαγκυλόομαι ; τόξον, Hdn. 1.14 ; Luc. Iup. conf. 15 u. a.Sp.