Logeion | διαγανάκτησις

διᾰγᾰνάκτ-ησις, εως, ἡ,

1 gran indignación ὑπὸ τῆς νομίμου διαγανακτήσεως Ph.2.178, c. gen. subjet. διαγανακτήσεις τῶν στρατιωτῶν Plu.Mar.16.

2 irritación causada en el recién nacido por el corte del cordón, Sor.58.19.

διαγανάκτησις, εως (ἡ) [ᾰγᾰ] transport d’indignation, Plut. Mar. 16 ; Phil. 2, 178.

Étym. διαγανακτέω.

διαγανάκτησις -εως, ἡ [διαγανακτέω] grote verontwaardiging.

διαγανάκτησις, ἡ, heftiger Unwille, Plut. Mar. 16.

διαγανάκτησις διᾰγᾰνάκτησις, εως

Menu