δουρηνεκής
δουρηνεκής, a spear’s throw off
Could not find δουρηνεκὲς in Logeion dictionaries.
δουρηνεκὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δουρηνεκής
δουρηνεκής, ές, (ἐνεγκεῖν)
- a spearʼs throw off or distant, only neut. as Adv., Il. 10.357.
que dista un tiro de lanza, a la distancia de un tiro de lanza
ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον
δουρ·ηνεκής, ής, ές, seul. neutre adv. δουρηνεκές, Il. 10, 357, à une portée de lance ou de javelot.
Étym. δόρυ, ἐνεγκεῖν.
δουρηνεκής, ές, so weit ein Speer im Wurfe getragen wird, eine Speerwurfweite, Apoll. Lex. Hom. p. 59.34 Δουρηνεκές· ὅσον δόρυ διατεῖναι, von ἤνεγκον, ἠνέχθην, vgl. κεντρηνεκής, ποδηνεκής, διηνεκής ; bei Homer δουρηνεκής einmal, Il. 10.357 ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον, als sie einen Speerwurf weit entfernt waren.
δουρηνεκής
[δουρ-, δόρυ + ἐνεκ-. See φέρω.]
In neut. sing. δουρηνεκές as adv., as far as a spear carries, a spear-throw: ἄπεσαν Il. 10.357.
δουρηνεκής (δόρυ, ἤνεγκον): a spearʼs throw, neut. as adv., Il. 10.357†.
δουρηνεκής
δουρ-ηνεκής, ές
ἐνεγκεῖν
- a spearʼs throw off or distant, only in neut. as adv., Il.