δυσδιαίτητος
δυσδιαίτητος, hard to decide
δυσδιαίτητος, ον,
- hard to decide, Plu. Comp.Cim.Luc. 3; λόγος Porph. Abst. 2.1.
difícil de decidir, de resolver
τοῦτο
ἡ κρίσις
σκέψις
λόγος
δυσ·διαίτητος, ος, ον, difficile à trancher, à décider, Plut. Cor. 35, Cim. c. Luc. 3 ; Porph. Abst. 2, § 1.
Étym. δ. διαιτάω.
δυσδιαίτητος, schwer zu entscheiden ; κρίσις Plut. Cim. et Luc. 3 ; σκέψις Coriol. 35.
δυσδιαίτητος
δυσ-διαίτητος, ον
διαιτάω
- hard to decide, Plut.