δυσδιέγερτος
δυσδιέγερτος, hard to be roused from
δυσδι-έγερτος, ον,
- hard to be roused from, καταφορά Gal. 19.413, cf. Herod. (?) Med. in Rh.Mus. 58.77.
1 de pers. difícil de despertar, que no puede volver en sí
(οἱ ἐπιληπτικοί)
2 del que es difícil ser despertado
ὕπνος
λήθαργος
βαρὺ κῶμα
ἡ κατάστασις
τὸ νόσημα
δυσ·διέγερτος, ος, ον, difficile à éveiller, A. Tr. 1, p. 58.
Étym. δ. διεγείρω.
δυσδιέγερτος, schwer zu erwecken, Sp.