δυσδιακόντιστος
δυσδιακόντιστος, hard to pierce
δυσδιᾰκόντιστος, ον,
- hard to pierce, Ael. NA 17.44.
que no puede ser traspasado por un dardo
φορίνη (τοῦ ῥινοκέρωτος)
δυσ·διακόντιστος, ος, ον, difficile à percer d’un trait, El. N.A. 17, 44.
Étym. δ. διακοντίζω.
δυσδιακόντιστος, schwer mit dem Wurfspieße zu durchbohren, δέρμα Ael. H.A. 17.44.