δυσγρίπιστος
δυσγρίπιστος, very grasping
δυσ-γρίπιστος [ῑπ], ον,
- very grasping, Lib. Bas. Ep. 13.
que no se deja pescar, fig. del que es difícil obtener ganacias
πρᾶγμα
δυσ·γρίπιστος, ος, ον [ρῑ] qui recherche le gain, cupide, Lib. 724, 725.
Étym. δ. γριπίζω.
δυσγρίπιστος, habgierig, Liban.