δυσγοήτευτος
δυσγοήτευτος, hard to seduce by enchantments
δυσ-γοήτευτος, ον,
- hard to seduce by enchantments, Pl. R. 413e.
de pers. que no se deja seducir Pl.R.413e.
δυσ·γοήτευτος, ος, ον, difficile à tromper par du charlatanisme, Plat. Rsp. 413e.
Étym. δ. γοητεύω.
δυσγοήτευτος, schwer zu betrügen, Plat. Rep. III.413e.
δυσγοήτευτος
δυσ-γοήτευτος, ον
γοητεύω
- hard to seduce by enchantments, Plat.