δυσθυμία
δυσθυμία, despondency, despair
Could not find δυσθυμίας in Logeion dictionaries.
δυσθυμίας Noun: feminine accusative plural, Noun: feminine genitive singular of δυσθυμία
- despondency, despair, Hp. VM 10, Pl. Lg. 666b, etc.; πρὶν ἐλθεῖν ξυμμάχοις δυσθυμίαν E. Supp. 696: pl., Id. Med. 691, S. Fr. 663, Arist. Pr. 954b35, Ph. 2.99.
- II ill-temper, Them. Or. 13.172c.
1 desánimo, desaliento, abatimiento
χωρεῖ πρὶν ἐλθεῖν ξυμμάχοις δυσθυμίαν
τίκτουσι γάρ τοι καὶ νόσους δυσθυμίαι
δ. καὶ δυσελπιστία
παράτασις ... καὶ δ.
ἀκρισία, ταραχή, δ.
op. εὐθυμία
δ. καὶ κατήφεια
λύπη καὶ δ.
ἥ τε τῶν περὶ Κάμιλλον ἄγνοια παρεῖχε δυσθυμίαν
ἰάσασθαι τὴν δυσθυμίαν
λύπης ἁπάσης καὶ δυσθυμίας κουφίζει ... οἶνος
el vino aligera de cualquier pena y desánimo
• c. gen. subjet.
ἡ τοῦ γήρως δ.
el abatimiento que sienten los ancianosδυσθυμίᾳ τοῦ ζῆν περιεχομένη
agobiada ante el abatimiento por su vida en la enfermedad de un ser querido
• medic. decaimiento, distimia, incluso depresión en estados frec. asociados a la melancolía
ἢν φόβος ἢ δ. πολὺν χρόνον διατελῇ, μελαγχολικὸν τὸ τοιοῦτον
ἄση ... καὶ δ.
δυσκολία καὶ δ.
como enfermedades del almaἄλογοι δυσθυμίαι
δυσθυμίαι μελαγχολικαί
2 mal carácter
οἷα ἀπέλαυσας τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς δυσθυμίας
- despondency, despair, Eur., Plat., etc. from δύσθῡμος