δυσκάθεκτος
δυσκάθεκτος, hard to hold in
- hard to hold in, ἵπποι X. Mem. 4.1.3 (Sup.); πλήθη Plu. Num. 4: metaph., Corn. ND 30; πλοῦτος Luc. Tim. 29 (s.v.l., al. δυσκάτοχος); hard to keep in mind, retain, Plu. Pyth. 2.408b.
1 difícil de sujetar, reprimir o gobernar
ἵπποι
πλήθη
τὸν δῆμον ... τῇ βουλῇ δυσκάθεκτον ὄντα
ἔθνη δυσκάθεκτα καὶ μαχόμενα καθάπερ ζῷα
• de pers. y dioses
δυσκάθεκτόν τι καὶ ὁρμητικὸν ἐχόντων (τῶν Σατύρων)
τοὺς δυσκαθέκτους πρὸς τὰ δεινὰ καὶ θυμοειδεῖς
νέοι, καὶ δυσκάθεκτοι ταῖς ὁρμαῖς
• fig. de abstr.
δυσκάθεκτον πρᾶγμα
algo difícil de reprimirἡ πολιτεία
πόθος
ἐπιθυμίαι
ὁρμαί
• neutr. subst. dificultad de reprimir c. gen.
τὸ δ. τῆς ὀργῆς
• medic. difícil de sujetar, retener, contener
τὰ ἔντερα ... ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ
χυμός
2 fig. difícil de retener en la memoria, un oráculo, Plu.2.408b.
- hard to hold in, ἵπποι Xen.