δυσνομία
δυσνομία, lawlessness, a bad constitution
δυσ-νομία, Ep. and Ion. -ίη, ἡ,
- lawlessness, bad constitution, Sol. 4.32: personified in Hes. Th. 230.
δυσνομία, ας (ἡ) mauvaise législation, Sol. 15, 31 ; avec personnification, Hés. Th. 230.
Étym. δύσνομος.
δυσνομία, ἡ, Gesetzlosigkeit, schlechte Gesetzgebung, Hes. Th. 230 ; Solon bei Dem. 19.255.
δυσνομία, ἡ,
- lawlessness, a bad constitution, Solon.