δυσμήχανος
δυσμήχανος, hard to effect
δυσ-μήχᾰνος, ον,
- hard to effect, Epimen. ap. D.L. 1.113; difficult, Ἀρχύτεω δυσμήχανα ἔργα κυλίνδρων Eratosth. Fr. 35.7; prob. f.l. for δύσμαχον, J. BJ 4.1.2.
- II Act., at a loss, πρός τι Them. Or. 10.137b.
- III devising ill, Nonn. D. 44.210; δόλος ib. 35.273; also, ill-devised, wicked, ἔργον Opp. H. 3.404.
I
1 difícil en neutr. y c. εἰμί:
δυσμάχανον γὰρ ἀνθρώπως ἐλευθεριάξαντας ἐν τεθμοῖς ἀρίστοις δούλως ἦμεν
es duro que hombres educados en la libertad bajo las mejores leyes sean esclavosφάσσας δ' ἑλεῖν ἐστι δυσμηχανώτατον
• gener.
Ἀρχύτεω δυσμήχανα ἔργα κυλίνδρων
ἄγρη
2 malévolo
δυσμήχανον ἔργον ἀνύσσαι
Ἥρη
δόλος
3 de una ciudad difícil de tomar, inexpugnable I.BI 4.9.
II sólo de pers. que tiene dificultad para actuar, impotente
ὁ βασιλεὺς οὔτε πρὸς τὴν φύσιν τοῦ τόπου δ. ἦν
δυσ·μήχανος, ος, ον [ᾰ]
1 difficile à accomplir, Anth. App. 25 ; Opp. H. 3, 404 ; Nonn. D. 48, 882 ||
2 embarrassé, dépourvu de ressources, Thém. 137b ||
➳ Dor. δυσμάχανος [ᾱᾰ] Epim. (DL. 1, 113).
Étym. δ. μηχανή.
δυσμήχανος, 1) schwer auszuführen, schwierig ; δ. ἔργον ἀνύσσαι Opp. H. 3.404, u. a.Sp.
2) bei Themist. = der sich nicht zu raten weiß, ratlos, πρός τι.
2) bei Themist. = der sich nicht zu raten weiß, ratlos, πρός τι.
δυσμήχανος
δυσ-μήχᾰνος, ον
μηχανή
- hard to effect.