δυσπαραίτητος
δυσπαραίτητος, hard to move by prayer, inexorable
δυσπαραίτητος, ον,
- hard to move by prayer, inexorable, φρένες A. Pr. 34; ὀργή Plb. 30.31.13; of a person, Plu. Cat.Mi. 1.
- 2 difficult to refuse, Id. Vit.pud. 2.531d, Exil. 602f.
1 de pers. o asim. difícil de ser conmovido con ruegos, implacable
Διὸς φρένες
ὀργή
θυμός
ὀργισθεὶς δὲ δ.
cuando se irritaba, era difícil de calmarδ. μὲν ἐπὶ τοῖς οἰκείοις op. μεγαλόψυχος
τὸ δ. τοῦ τρόπου
lo implacable de su carácter
2 de cosas difícil de rehusar
λειτουργίαι
δυσ·παραίτητος, ος, ον, inexorable, Eschl. Pr. 34 ; Pol. 31, 7, 13 ; Plut. Cato mi. 1, Fab. 9.
Étym. δ. παραιτέω.
δυσπαραίτητος, schwer zu erbitten, zu beschwichtigen ; φρένες Aesch. Prom. 34 ; ὀργή Pol. 31.7.13 ; von Personen, Plut. Cat. min. 1.
δυσπαραίτητος
δυσ-παραίτητος, ον
παραιτέομαι
- hard to move by prayer, inexorable, Aesch., Plut.