δυσουριάω
δῠσουρ-ιάω,
- = δυσουρέω, Dsc. 1.33, Hippiatr. 31.
padecer disuria
(ἀμυγδάλινον ἔλαιον) ὠφελεῖ ... δυσουριῶντας
οἱ ἵπποι
δυσουριάω-ῶ [ῠ] (part. prés.) avoir une rétention d’urine, Diosc. 1, 39 ; Hippiatr. 105, etc.
Étym. δυσουρία.
δυσουριάω, = δυσουρέω, Medic.