εὐκαταφρόνητος
εὐκαταφρόνητος, easy to be despised, contemptible, despicable
Could not find εὐκαταφρόνητοί in Logeion dictionaries.
εὐκαταφρόνητοί masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of εὐκαταφρόνητος
εὐκατα-φρόνητος, ον,
- easy to be despised, contemptible, ὑπό τινος X. HG 6.4.1, cf. Cyr. 8.3.1, D. 4.18, Men. Sam. 297, Arist. Pol. 1312b24, etc.; negligible, πᾶσα ἀλγηδὼν εὐ. Epicur. Sent.Vat. 4, cf. Phld. D. 1.25, al.; esp. in Lit. Crit., D.H. Comp. 3, Longin. 3.1, Demetr. Eloc. 4, etc. Adv. -τως Plu. Demetr. 16.
εὐ·καταφρόνητος, ος, ον, qu’on peut facilement dédaigner, méprisable, Xén. Cyr. 8, 3, 1 ; Hell. 6, 4, 28 ; Dém. 45, 1 ; Arstt. Pol. 5, 10.
Étym. εὖ, καταφρονέω.
εὐκαταφρόνητος, leicht zu verachten, verächtlich, geringfügig, Xen. Cyr. 8.3.1, Hell. 6.4.28 ; Arist. Pol. 5.10 u. Sp.
• Adv ., Plut. Demetr. 16.
• Adv ., Plut. Demetr. 16.
εὐκαταφρόνητος
εὐ-καταφρόνητος, ον
καταφρονέω
- easy to be despised, contemptible, despicable, Xen., Dem.