εὐμήκης
εὐμήκης, of a good length, tall
Could not find εὐμηκέστατον in Logeion dictionaries.
εὐμηκέστατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of εὐμήκης
εὐμήκης, Dor. εὐμάκης [ᾱ], ες, (μῆκος)
- tall, Pl. Prm. 127b, Thphr. HP 3.9.2, Theoc. 14.25; long, ξυστοί Jul. Or. 2.60a: Comp. -έστερος Arist. PA 696a17: Sup. -έστατος PPetr. 2 p.14 (iii B.C.), Str. 5.2.5.
- 2 considerable, great, τύχαι E. IA 595 (anap.).
- 3 εὔμηκες, τό, kind of balsam, Plin. HN 12.114.
εὐ·μήκης, ης, ες :
1 d’une bonne longueur, c. à d. grand ou gros, Xén. Eq. 5, 16 ; Plat. Parm. 127b ; Th. H.P. 9, 10, 1, etc. ||
2 fig. considérable, Eur. I.A. 596 ||
Cp. -έστερος, Arstt. P.A. 4, 13, 11 ; sup. -έστατος, Str. 22 ||
➳ Dor. εὐμάκης [ᾱ] Thcr. Idyl. 14, 25.
Étym. εὖ, μῆκος.
εὐμήκης, ες, von ansehnlicher Länge, groß u. schlank ; von Menschen, Plat. Parm. 127b, wie Rufin. 19 (V.76) ; Alciphr. 3.67 ; τρίχες Xen. Eq. 5.16 ; Folgde, ὀφιώδη καὶ εὐμηκέστερα Arist. part. an. 7.13 ; – übertr., τύχαι, großes Glück, Eur. I.A. 596.
εὐμήκης
μῆκος
- of a good length, tall, Plat., Theocr.